Kindergeneesmiddelen

In vergelijking met de ons omringende landen komt klinisch geneesmiddelenonderzoek met kinderen in ons land relatief weinig voor. Niet ‘nooit’, zoals wij vorige maand in dit blad wat al te ongenuanceerd betoogden, maar toch beduidend minder frequent dan wenselijk is in een innovatief kennisland dat Nederland wil zijn. De Centrale Commissie
Mensgebonden Onderzoek (CCMO) tekende terecht protest aan tegen de formulering in Nefarma&, wijzend op het eigen jaarverslag waarin per jaar te lezen is welke onderzoeken zijn goedgekeurd. Het laat onverlet dat al te strikte interpretaties van Europese regelgeving een groot obstakel vormen voor geneesmiddelenonderzoek met kinderen in Nederland. Door alle risico’s uit te sluiten voor kinderen die zouden willen deelnemen aan zo’n onderzoek, ontstaan risico’s voor jonge gebruikers van medicijnen. Hoe gaan we daarmee om? Naast de feiten presenteren we drie visies. Anna Westra promoveert in juni op het onderwerp geneesmiddelenonderzoek bij kinderen in ons land. Kinderoncoloog Michel Zwaan heeft in zijn dagelijkse praktijk te maken met ernstig zieke kinderen die geneesmiddelen voorgeschreven krijgen. Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink, Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie, onderkent de urgentie en zegt dat zorgvuldigheid nodig is bij verruiming van de wetgeving.

Zeventig procent van medicijnen is niet bij kinderen getest

Zeventig procent van de geneesmiddelen die aan kinderen worden voorgeschreven, is niet onderzocht op kinderen. Veel geneesmiddelen voor kinderen worden op dit moment off label voorgeschreven in een percentage van de dosering van het middel voor volwassenen. Dat brengt risico’s met zich mee.

'Gebrek aan geneesmiddelen- onderzoek schrijnend'

Goed geneesmiddelenonderzoek doen, zeker met kinderen, vereist kennis, expertise, geld en goede studies. Nederland is er in principe klaar voor: kennis en expertise zijn gegarandeerd in ons land. Er is een goede infrastructuur, er is een coördinerend centrum en een integrale aanpak met academische ziekenhuizen. Toch blijft een groot pakket aan studies uit. Betrokkenen noemen dat ‘schrijnend’.

Michel Zwaan (Erasmus MC)

“De WMO hanteert een leeftijdsgrens van achttien jaar voor wetenschappelijk onderzoek bij kinderen. Bij deze groep mag alleen (therapeutisch) onderzoek worden gedaan als zij er zelf baat bij hebben en ze er weinig hinder van ondervinden.”

Esmé Wiegman-Van Meppelen Scheppink (ChristenUnie)

“Door een recent werkbezoek aan Prosensa heb ik opnieuw ervaren dat er zo veel nieuwe mogelijkheden worden ontwikkeld, maar dat die zo traag op de markt komen. En dat geldt nog eens extra voor kinderen.”

Anna Westra (LUMC)

“Een conclusie van het onderzoek waarop ik in juni hoop te promoveren, is dat er door de strenge regelgeving nu soms belangrijk niet-therapeutisch onderzoek afgekeurd moet worden. Dat is een probleem voor de vooruitgang van de kindergeneeskunde.”