In vergelijking met de ons omringende landen komt klinisch geneesmiddelenonderzoek met kinderen in ons land relatief weinig voor. Niet ‘nooit’, zoals wij vorige maand in dit blad wat al te ongenuanceerd betoogden, maar toch beduidend minder frequent dan wenselijk is in een innovatief kennisland dat Nederland wil zijn. De Centrale Commissie
Mensgebonden Onderzoek (CCMO) tekende terecht protest aan tegen de formulering in Nefarma&, wijzend op het eigen jaarverslag waarin per jaar te lezen is welke onderzoeken zijn goedgekeurd. Het laat onverlet dat al te strikte interpretaties van Europese regelgeving een groot obstakel vormen voor geneesmiddelenonderzoek met kinderen in Nederland. Door alle risico’s uit te sluiten voor kinderen die zouden willen deelnemen aan zo’n onderzoek, ontstaan risico’s voor jonge gebruikers van medicijnen. Hoe gaan we daarmee om? Naast de feiten presenteren we drie visies. Anna Westra promoveert in juni op het onderwerp geneesmiddelenonderzoek bij kinderen in ons land. Kinderoncoloog Michel Zwaan heeft in zijn dagelijkse praktijk te maken met ernstig zieke kinderen die geneesmiddelen voorgeschreven krijgen. Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink, Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie, onderkent de urgentie en zegt dat zorgvuldigheid nodig is bij verruiming van de wetgeving.