“Er komt steeds minder, wát er komt doet steeds minder, en we betalen er steeds meer voor.” Die meer gehoorde opmerking over de innovatie in de geneesmiddelensector tekende Nefarma& eind vorig jaar op uit de mond van de Utrechtse hoogleraar Huub Schellekens. Hij staat niet alleen in zijn opvatting dat de output van de bedrijven die nieuwe medicijnen ontwikkelen en op de markt brengen, steeds verder terugloopt. Toch is het maar de vraag of zijn stelling met feiten kan worden onderbouwd. Kijken we namelijk naar een lange-termijn overzicht van geregistreerde geneesmiddelen met een nieuw actief bestanddeel, bijvoorbeeld over de afgelopen vijftig jaar, dan zien we een diffuus beeld met een stabiele of zelfs licht stijgende trend. Nefarma zette de cijfers van de Amerikaanse registratie-autoriteit FDA sinds 1963 op een rijtje (zie ook de voorpagina van dit blad) en vond in elk geval geen reden voor het pessimisme van Schellekens c.s.
In dit dossier zetten we de cijfers nog eens op een rijtje, kijken we ook naar de sterk gestegen kosten van innovatie, en laten we enkele deskundigen reageren. Daaronder Willem de Laat (directeur van Topinstituut Pharma), René Goudriaan van onderzoeks- en adviesbureau APE, directeur Ron Herings van instituut PHARMO en Peter Bertens, Nefarma’s beleidsadviseur Innovatie.