GVS

Enkele uren voordat de Tweede Kamer met zomerreces ging, stemden de parlementsleden in meerderheid nog snel even in met een motie die was ingediend door PvdA’er Eelke van der Veen. Met de motie wil de Kamer voorkomen dat Nederlanders een hogere eigen bijdrage moeten gaan betalen voor logopedie, fysiotherapie, ergotherapie, de diëtist en de geestelijke gezondheidszorg, zoals het kabinet had voorgesteld. Liever zochten de volksvertegenwoordigers de broodnodige bezuinigingen in de vergoedingen van geneesmiddelen.

Daartoe moet het zogeheten geneesmiddelenvergoedingssysteem, oftewel het GVS, worden herberekend. Deze ogenschijnlijk louter technische ingreep heeft grote gevolgen voor patiëntengroepen, zowel financieel als zorginhoudelijk. Minister Klink heeft aangegeven te studeren op mogelijkheden om de gevolgen voor economisch zwakke groepen te compenseren, maar de vraag is of dat voldoende is. Bovendien rijzen grote vraagtekens rond de technische uitvoerbaarheid van de opdracht waarvoor de Kamer de minister heeft gesteld. Dit dossier omvat achtergronden bij het GVS. Daarnaast belichten we de plannen drie keer vanuit een verschillend perspectief: dat van de politicus, de farmaceut en de patiënt. De door Nefarma& benaderde verzekeringsmaatschappij schoof het verzoek om een reactie door naar Zorgverzekeraars Nederland. De brancheorganisatie besloot vervolgens nog niet op de plannen te willen reageren.

GVS: Wie, wat, waarom?

Het GVS regelt al bijna twintig jaar de aanspraak (toegang) en de vergoeding van geneesmiddelen binnen het basispakket. Geneesmiddelen die onderling vervangbaar zijn, vormen een cluster. Uitgangspunten daarbij zijn het indicatiegebied, de wijze van toediening en de leeftijdscategorie van de patiënten waarvoor ze in het algemeen zijn bedoeld. Ook mogen geen klinisch relevante verschillen bestaan in de werking of bijwerkingen van de geclusterde geneesmiddelen.
Lees meer

Herberekening

Voor Nefarma is een herberekening van het GVS een ontijdige, onlogische en onrechtvaardige manier om kostenbesparingen in de gezondheidszorg door te voeren. Naast een hele reeks problemen in de technische uitvoerbaarheid en de haalbaarheid van de plannen, treft deze oplossing een kwetsbare bevolkingsgroep, namelijk de chronisch zieken, onevenredig hard. Hieronder een reeks argumenten om het niet te doen.
Lees meer

Voorgaande dossiers

Eelke van der Veen

Tweede Kamerlid Eelke van der Veen (PvdA) is het eens met demissionair minister Klink dat het tekort op de zorgbegroting binnen de VWS-begroting moet worden weggewerkt. In de manier waarop Klink dat wil doen, kan Van der Veen zich echter niet vinden.
Lees meer

Jan Oltvoort

“De patiënt, het zorgstelsel en het bedrijfsleven zijn het slachtoffer van een ondoordachte motie die overhaast door de Tweede Kamer is aangenomen.” Op Nefarma komt het als ‘uiterst merkwaardig’ over dat straks fors bijbetaald moet worden voor geneesmiddelen om een bijbetaling op andere vormen van zorg te voorkomen.
Lees meer

Pauline Calkoen

“Ik ben erg bezorgd over de ontwikkelingen die deze motie in gang heeft gebracht. Onze achterban, de chronisch zieken en gehandicapten, krijgen met forse bijbetalingen van doen. Die komen bovenop andere kosten waarmee zij al te maken hebben. Die stapeling van kosten als gevolg van maatregel op maatregel door de overheid, moet echt ophouden.”
Lees meer