Niet veel meer dan twee handen vol grote spelers beheersen de internationale farma van de toekomst. Allemaal zullen zij gespecialiseerd zijn in een select aantal therapeutische behandelgebieden. Die voorspelling doet farmakenner Manuel Voll.
Afkomstig uit de industrie (hij werkte onder meer bij Schering-Plough, Organon en Bristol-Myers Squibb) beschikt hij over veel inside-informatie en is hij goed op de hoogte van de strategische mogelijkheden zoals die binnen de bedrijven worden bekeken. “De analyse klopt, maar wat ik lees in de rapporten van PWC zijn ontwikkelingen die op veel plaatsen al lang in gang zijn gezet. Men beschrijft zaken die al volop in gang zijn gezet en kijkt niet echt vooruit.”
Volls benadert de toekomst vanuit een wat andere invalshoek. De evolutietheorie speelt daarin een grote rol. “In 2020 ziet de farmawereld er wat oligopolistischer uit. Er is nog een klein aantal spelers; mijn inschatting is dat een tiental grote bedrijven overblijft. Het past in de gedachte van evolutie. De farmabedrijven die zich het beste aanpassen aan de nieuwe omstandigheden, zullen uiteindelijk overleven.” En die aanpassing is al volop gaande, zegt Voll. “Nu zie je al dat grotere bedrijven kleine, veelbelovende firma’s opkopen, samenwerkingsverbanden aangaan en die als een soort parelketting aan elkaar rijgen. Uiteindelijk is dat in het voordeel van de patiënt omdat dan alle beschikbare kennis en middelen gebundeld zijn.”
“In de farmatoekomst staat de patiënt centraal, veel meer dan nu”, zegt Voll. “Uiteindelijk worden bedrijven niet gedreven door de patiënt, maar door de aandeelhouderswaan van de dag. Natuurlijk moet je winst maken om te overleven. Zonder oog voor je winstgevendheid breng je je voortbestaan als bedrijf in gevaar. Maar om uiteindelijk echt te overleven, moet je volledig vanuit de patiënt redeneren. R&D-inspanningen moeten meer dan ooit gericht zijn op individualisering van therapie.”
Wat mensen echt willen, is zo leuk en zo gezond mogelijk oud worden, vervolgt Voll. “Daar moet je je dus op richten. De overheid zal altijd wat te zeggen willen houden over volksgezondheid en dus ontstaat nooit echt volledig vrije mededinging. Mensen raken nooit gewend aan het idee dat ze moeten betalen voor wat ze aan zorg gebruiken. Er is geen mechanisme dat daarvoor zal zorgen zolang de overheid een vinger in de pap houdt.”
Wat bedrijven in de farma zéker nodig hebben, is een groter zelfbewustzijn. “Besef dagelijks dat je een wereld van verschil kan betekenen in het leven van patiënten en hun families.