Mensen die een beroep doen op een dokter voor de behandeling van hun klachten, moeten toegang hebben tot informatie over het ziektebeeld, de toegepaste behandeling en eventuele geneesmiddelen. Deze informatie moet zo volledig mogelijk zijn en bij voorkeur door verschillende bronnen worden verstrekt. Goede en volledige informatievoorziening draagt bij aan meer bewustzijn over het gekozen behandelplan, het toenemen van therapietrouw en het efficiënter worden van de gezondheidszorg.

Therapietrouw

Therapietrouw houdt in of de patiënt zich bij het gebruik van geneesmiddelen houdt aan de voorschriften van de arts. In de praktijk blijkt 30 tot 70% van de gebruikers de behandeling af te breken, zonder dit met de arts te overleggen. Dat is geen goede zaak, omdat alleen het opvolgen van de voorgeschreven therapie de klachten kan verhelpen of de ziekte kan genezen. Ook economisch heeft het nadelen: het kost de maatschappij veel geld.
De voornaamste redenen voor het voortijdig stoppen zijn bijwerkingen en complexe toepassingen. Echter, door in gesprek te gaan met de arts, kan er een aanpassing plaatsvinden in de therapie waardoor deze wel succesvol wordt.

Bijwerkingen

Elk geneesmiddel kent ook bijwerkingen; ongewenste of niet bedoelde effecten die optreden bij een medische behandeling. Sommige bijwerkingen zijn eenvoudig te verhelpen of te omzeilen. In Nederland wordt een registratie bijgehouden van bijwerkingen die optreden bij gebruik van medicijnen door het Lareb. Artsen, apothekers maar ook patiënten kunnen hier bijwerkingen melden.
Geneesmiddelenbewaking wordt in meer dan 80 landen gedaan en deze landen werken nauw samen. De meldingen van bijwerkingen worden uitgewisseld, onder andere tussen de European Medicines Agency (EMA) en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

Bijsluiter

Een bijsluiter is een folder met informatie over de werking en bijwerkingen van een geneesmiddel. Dit wordt verstrekt bij een geneesmiddel. Een bijsluiter is wettelijk verplicht. De inhoud van de bijsluiter moet voldoen aan een aantal eisen en dit wordt streng gecontroleerd door het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen. De bijsluiter is op dit moment de enige officieel goedgekeurde bron voor informatie over geneesmiddelen. Dit is niet optimaal en kent beperkingen: informatie over het ziektebeeld en de mogelijke behandelingen ontbreekt hier in.
De leesbaarheid van een bijsluiter laat te wensen over. Onder andere door de vele medische termen is de bijsluiter voor veel mensen lastig te lezen.