Geerlings spreekt zijn zorg uit dat door de enquêtes wordt afgegaan van de pad van kwaliteit. “Wie goed scoort, levert basiszorg.” Belangrijke randzaken zijn daarmee teveel op de voorgrond gekomen. De vraag is hoe je kwaliteit van zorg dan wel kunt meten. Geerlings erkent dat dat buitengewoon moeilijk is. Hij meent dat er een belangrijke rol is weggelegd voor bestuurders. “Als je het dokters onderling laat regelen, lukt het niet.”

“Kwaliteit van zorg mag je niet simplificeren en dat gebeurt wel. Ik verzet met tegen de hospital standard mortality rate: de methode deugt niet, de uitkomsten kloppen niet. Heel andere factoren zijn zeker zo belangrijk: geografie, bevolkingsdichtheid. We moeten veel meer doen aan verwachtingsmanagement.”

Geerlings ziet rond ziekenhuizen dingen veranderen. “In grote stedelijke gebieden groeien ziekenhuizen naar een andere vorm. Haal het traject uit elkaar: plek a voor de diagnose, plek b voor gesprekken, plek c voor de behandeling en plek d voor de nabehandeling. Grotere huisartsencentra en kleinere ziekenhuizen gaan in dat model steeds meer op elkaar lijken.”

Lees het hele interview in Nefarma& van april.